Wakacyjne zaginięcia - jak chronić dziecko podczas wakacji

Czas wakacji to dla dzieci okres większej swobody i możliwości spędzania czasu bez sztywnego grafiku. Niestety często wiąże się to z mniejszą kontrolą dorosłych i większą odpowiedzialnością dorosłych.

Dla dorosłych, zwłaszcza rodziców i opiekunów, wakacje to czas, w którym warto skupić się na dziecku - jego zainteresowaniach i sposobie spędzania wolnego czasu.

To także okres obserwowania zachowań pociech, budowania bliższych relacji niezależnych od sztywnego planu zajęć, oraz nauka samodzielności i odpowiedzialności. Zastanów się: gdzie jest Twoje dziecko i z kim przebywa teraz?

Rodzicu, wiesz gdzie jest Twoje dziecko w tej chwili?

Wakacyjne zaginięcia

Wakacje z natury zwiększają swobodę ruchów dzieci i możliwość spędzania czasu bez stałej kontroli. Dla dorosłych oznacza to większą odpowiedzialność - obserwujmy nasze pociechy, ich zainteresowania i sposób spędzania wakacji, nie ograniczając ich wszędzie, lecz zapewniając bezpieczne ramy. Pamiętaj, że bezpośredni kontakt i rozmowa z dzieckiem są kluczem do bezpieczeństwa.

Bądźmy czujni i nie traćmy z oczu dziecka, zwłaszcza w zatłoczonych miejscach takich jak plaże, festyny, koncerty czy centra handlowe. Zadbajmy o to, aby nasze dziecko nie było pozostawione samo bez opieki.

Ufaj i kontroluj

W różnych kontekstach mówi się, że kontrola to najwyższy wyraz zaufania. Jako rodzice powinniśmy mieć wystarczająco dużo obowiązkowej opieki nad dzieckiem, by obserwować, czym się zajmuje, z kim spędza wolny czas i czy jest bezpieczne.

Starsze dzieci narażone są na środowiska rówieśnicze, w których zdobycie uwagi może wymagać akceptowanych społecznie zachowań, takich jak kradzieże, rozbój czy kontakt z alkoholem i narkotykami. Wakacje to czas, gdy takie subkultury potrafią być atrakcyjne dla młodzieży, przez co ryzyka rosną.

Najczęstszą przyczyną zaginięć starszych dzieci i nastolatków są ucieczki z domów - często będące wołaniem o uwagę rodzica, wynikające z trudnych problemów, przemocy, złych emocji, depresji czy innych trudności. Ucieczka bywa krzykiem o naszą uwagę i zaangażowanie.

Pamiętajmy, że nic nie zastąpi bezpośredniego, szczerego kontaktu z dzieckiem, codziennej rozmowy i obecności. Poświęćmy mu czas, wyrażajmy zainteresowanie i okazujmy, że jest dla nas bardzo ważne. Dobrze wykorzystujmy wakacyjny czas na zacieśnienie rodzinnych więzi.

Poniżej przypominamy wskazówki, które mogą ustrzec nasze dzieci przed niebezpieczeństwami wakacyjnymi:

Małe dziecko nie zostawiaj bez opieki osoby dorosłej w domu czy na podwórku.

Zaopatrz dziecko w kartkę ze swoim numerem telefonu i naucz je, by nie podawało obcym imienia, nazwiska ani miejsca zamieszkania.

Naucz dziecko rozpoznawać sytuacje groźne bez budzenia w nim nadmiernego lęku.

Naucz dziecko korzystać z telefonu - wyeksponuj w domu listę numerów do najbliższych i na numer alarmowy, i wskaż, jak zachować się w sytuacji budzącej niepokój.

Wyjaśnij, że w sytuacjach problemowych ma prawo głośno wołać o pomoc, płakać i prosić o pomoc.

W zatłoczonych miejscach publicznych (supermarkety, imprezy plenerowe) małe dziecko trzymaj za rękę; pamiętaj, że to Ty masz je ochronić, a nie ono Ciebie.

W razie zaginięcia wyjaśnij dziecku, że powinno poczekać w miejscu i czekać na opiekuna, lub zwrócić się o pomoc do dorosłej osoby - najlepiej do policjanta, ochroniarza lub sprzedawcy.

Naucz dziecko, że nie powinno rozmawiać z nieznajomymi; przygotuj je na ewentualny kontakt z obcym i zwróć uwagę na to, że nieznajomego należy odmawiać w każdej sytuacji, gdy próbuje je zaczepiać (podarunki, propozycje podwiezienia).

Przestrzeż dziecko, że podczas naszej nieobecności nie wolno mu wpuszczać do domu nieznajomych.

Naucz dziecko bezpiecznego korzystania z Internetu; wyjaśnij, że podawanie obcym danych kontaktowych może być niebezpieczne, i że osoba poznana w sieci może być kimś innym niż się podaje. Wyjaśnij, że anonimowość obcych w sieci bywa niebezpieczna.

Nigdy nie zezwalaj dziecku na podróżowanie autostopem; staraj się poznać przyjaciół i znajomych dziecka oraz interesuj się tym, z kim i jak spędza wolny czas.

Nie bagatelizuj problemów dziecka i nie dopuszczaj do braku Twojego zainteresowania - to, co dzieje się w domu, może wpływać na decyzje o ucieczce. Reaguj, gdy widzisz dziecko w kłopotliwej sytuacji, także jeśli to nie Twoje dziecko.