Arno Holz
Biografia
Arno Holz urodził się 26 kwietnia 1863 roku w Kętrzynie (Rastenburg) w Prusach Wschodnich. Był synem właściciela apteki Pod Czarnym Orłem Hermanna Holza i jego żony Franziski Werner. Gdy miał 12 lat, rodzina przeprowadziła się do Berlina (w 1875). Po przerwaniu nauki próbował sił jako dziennikarz, a następnie poświęcił się pisarstwu. Nawiązał kontakt z niemieckim towarzystwem Naturalistenverein-Durch, w którym poznał Gerharta Hauptmanna. W 1885 Holz otrzymał za tomik wierszy Buch der Zeit nagrodę Schiller-Preis.
W latach 1888–1892 współpracował z Johannesem Schlafem. W 1892 opublikował razem ze Schlafem tom prozy Neue Gleise, w którym przedstawił własną koncepcję sztuki naturalistycznej.
W roku 1893 poślubił Emilie Wittenberg, z którą miał trzech synów. W 1926 rozwiódł się z żoną i wstąpił w drugi związek małżeński. W latach 1910–1929 mieszkał w dzielnicy Berlina Schöneberg.
W roku 1929 był nominowany do literackiej Nagrody Nobla, nagrody jednak nie zdobył, zmarł przed ogłoszeniem werdyktu.
Najbardziej znanym dziełem Holza jest cykl wierszy Phantasus (1898). W Polsce wydany został przez Stowarzyszenie im. Arno Holza w Kętrzynie w przekładzie Krzysztofa D. Szatrawskiego (Kętrzyn 2013). Inne utwory Holza to Arystokraci społeczni (1896), Blacharnia albo poeta, śmierć i diabeł (1902), Dafnis (1904) z podtytułem Portret liryczny z XVII wieku, Zaćmienie słońca (1908).